Was alle pijn het hels kabaal
de onmacht en onvermogen
onzichtbaar aan ons voorbij gegaan.
Vergeten verloren of nooit
bestaan.
Zou genot verstilling
controle en vermogen
op zichzelf staan.
Was ons vergezicht dan zo
ver.
De zonsopgang zo mooi.
De liefde zo intens.
Het gras zo groen.
Dus draai je om
en sta vooraan.
Laat alles achter je.
Vertrek vol gedachten.
Alles wat je was
is wie je worden zal.
Fred Delfgaauw
No, no Nanette
Tea for two heeft voor de oorlog
iets voor mijn vader gedaan.
En ook voor mij.
Hij liep langzaam om
het langer uit een huis
te kunnen horen
en miste zo lijn 2.
In de volgende zat mijn moeder.
K.Schippers 1965